Adakah Kementerian Pendidikan akan bertanggungjawab ke atas keselamatan anak-anak kita?
Berita

Adakah Kementerian Pendidikan akan bertanggungjawab ke atas keselamatan anak-anak kita?

Rate info.4d5d6d.com

bullying

Foto untuk tujuan ilustrasi sahaja. — Gambar yang disunting daripada Facebook/Kementerian Pendidikan Malaysia

PADA 3 Feb 2023, keputusan mahkamah tinggi menolak saman enam tahun yang difailkan terhadap sekolah berasrama menengah pendidikan khas apabila plaintif adalah pelajar berusia 17 tahun dengan Autisme dan ADHD. Perkara ini menimbulkan persoalan serius kepada semua ibu bapa dan anak-anak. Ia amat membimbangkan ibu bapa kanak-kanak kurang upaya.

Kebimbangan utama ialah keputusan hakim bahawa sekolah itu “tiada kewajipan berkanun menjaga untuk mengekalkan persekitaran yang selamat dan menyediakan pendidikan berkualiti”. Implikasi yang amat serius daripada ini ialah pihak berkuasa pendidikan Malaysia tidak mempunyai kewajipan untuk menyediakan persekitaran yang selamat untuk kanak-kanak di kawasan sekolah, walaupun mereka kurang upaya dan di sekolah berasrama penuh.

Ini bercanggah dengan jangkaan asas bahawa semua ibu bapa mempunyai sekolah dan guru terhadap anak-anak kita: sekolah memang mempunyai kewajipan menjaga kanak-kanak. Adalah sah untuk menjangkakan bahawa, apabila kita menghantar anak-anak kita ke sekolah, pihak berkuasa sekolah mungkin diharapkan untuk melakukan yang terbaik untuk mengekalkan persekitaran yang selamat dan terjamin untuk kanak-kanak yang diletakkan dalam jagaan mereka.

Keputusan itu memberi kesan kepada semua kanak-kanak, khususnya orang kurang upaya muda ini yang kesnya berlarutan selama enam tahun. Mahkamah mendapati kanak-kanak itu “gagal membuktikan” empat dakwaan kejadian buli fizikal oleh pelajar pekak kerana tiada saksi mata. Adakah betul atau adil untuk meletakkan tanggungjawab kepada kanak-kanak kurang upaya untuk memberikan bukti buli di tempat pertama? Ini mengingatkan kes-kes ketidakadilan apabila sistem kehakiman meletakkan mangsa rogol sebagai tanggungjawab untuk menyediakan bukti rogol dilakukan.

Tambahan pula, sesiapa yang mengikuti liputan media tentang banyak kes buli sekolah di Malaysia, sememangnya mana-mana pelajar di sekolah, tahu bahawa buli berleluasa di sekolah awam Malaysia. Ini lebih-lebih lagi di sekolah berasrama penuh.

Data antarabangsa menunjukkan bahawa kanak-kanak kurang upaya lima kali lebih mungkin didera berbanding mereka yang tidak kurang upaya. Buli, seperti kes gangguan, paling kerap berlaku tanpa kehadiran saksi mata. Perlu diperhatikan bahawa penjaga telah membuat banyak aduan kepada pihak sekolah dan pengetuanya. Kanak-kanak itu mengalami kecederaan fizikal dan memerlukan rawatan perubatan: dalam satu kejadian, dia didakwa diikat pada tiang katil dan diserang; mengenai itu, satu laporan polis telah dibuat. Siasatan polis mungkin tidak dapat menentukan siapa yang telah mendera kanak-kanak itu tetapi, kerana dia berada dalam persekitaran sekolah berasrama penuh, mungkin diandaikan bahawa penderaan itu akan berlaku dalam persekitaran sekolah.

Adalah penting untuk mengambil perhatian keadaan keluarga yang sukar. Hakim, dalam keputusannya, menunjukkan bahawa, jika ibu itu tidak berpuas hati dengan keadaan anaknya di sekolah, dia boleh memindahkannya ke sekolah lain. Hakim menggunakan penyingkiran kanak-kanak daripada sekolah berasrama khas, selepas kejadian buli yang pertama, sebagai bukti bahawa dakwaan buli kanak-kanak dan penjaga adalah “tidak berasas”. Pendirian ini adalah berdasarkan andaian bahawa penjaga mempunyai sumber kewangan yang mencukupi untuk menempatkan kanak-kanak itu di sekolah swasta dan sebaliknya, memilih untuk membiarkan dia kekal dalam persekitaran sekolah yang menakutkan kanak-kanak itu, sambil meneruskan saman undang-undang terhadap sekolah.

Kami yang bekerja dan menyokong orang kurang upaya terlalu menyedari betapa terhadnya perkhidmatan dan kemudahan untuk orang kurang upaya di Malaysia. Keterangan dalam perbicaraan menunjukkan bahawa plaintif, ketika itu masih kanak-kanak, hanya ditawarkan dua sekolah – satu di Shah Alam (yang dihadirinya) dan satu di Johor. Memandangkan ibunya bekerja di Lembah Klang, dia tidak mempunyai pilihan selain mengekalkannya di sekolah yang sama di Shah Alam, walaupun dalam keadaan perit, bagi membolehkan anak itu menamatkan pendidikannya. Si ibu betul kerana bimbang anaknya akan menamatkan persekolahan, walaupun dalam keadaan yang sangat sukar; kebimbangan yang sah oleh mana-mana ibu bapa.

Kami menggesa Kementerian Pendidikan untuk menunaikan tanggungjawabnya dengan memastikan sekolah melaksanakan “tugas penjagaan” mereka dan menjadi “tempat selamat” untuk anak-anak kita.

Berdiam diri dan tidak mengambil tindakan terhadap kes ini sama dengan membenarkan buli sekolah. Berapa ramai lagi kanak-kanak yang kita tinggalkan untuk trauma sebagai mangsa buli sekolah, sebelum tindakan tegas untuk menangani buli sekolah? Malaysia memerlukan langkah tegas dan jelas untuk memanggil pembuli dan memupuk budaya anti-buli. Ini adalah asas kepada identiti kita sebagai sebuah negara: adakah kita menjadi orang yang mengabaikan pembuli mereka yang kelihatan berbeza atau lebih lemah?

Apakah tindak balas kolektif kita terhadap keputusan 3 Feb 2023? Kami percaya kepada rakyat Malaysia yang baik yang komited terhadap kemajuan negara dan bersedia untuk menyokong keadilan untuk plaintif. Kes ini mempunyai kaitan yang serius terhadap keadilan untuk kanak-kanak di semua kemudahan pendidikan.

Datuk Dr Amar-Singh HSS ialah penghidap disleksia, aktivis ketidakupayaan kanak-kanak dan penasihat Majlis Intervensi Awal Kanak-Kanak Kebangsaan (NECIC); Yuenwah San ialah aktivis, rakan jagaan, dan Penasihat Kanan Kehormat (Disability Inclusion) untuk Bahagian Pembangunan Sosial, Suruhanjaya Ekonomi dan Sosial Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu untuk Asia dan Pasifik (ESCAP); Anit Randhawa ialah peguam bela dan peguam cara, ahli Jawatankuasa Eksekutif Persatuan Undang-undang Medico Malaysia, dan Persatuan Peguam Wanita (AWL), ahli Malaysia; Meera Samanther ialah peguam bela dan peguam cara, aktivis jantina kurang upaya, peguam bela ibu bapa dan ahli jawatankuasa AWL; Mary Chen ialah aktivis, rakan kongsi penjagaan, dan pengerusi Yayasan Cabaran; dan Wong Yoon Loong ialah pengarah eksekutif Majlis Kebangsaan bagi Orang Buta, Malaysia.








[ad_2]

KREDIT UNTUK SUMBER ARTIKEL. SILA KE LAMAN WEB ARTIKEL

Related posts

ATM menerima peruntukan RM10 juta untuk membeli aset tahan banjir

info

UPSI akan memulakan ekosistem pendidikan awal kanak-kanak

info

Rakyat Indonesia mengaku menipu orang tua untuk membeli delima merah

info

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Privacy & Cookies Policy